Rozpocznij darmowy okres próbny
Popularne Nowości Gatunki Autorzy
EnglishEnglish
EspañolSpanish
简体中文Chinese
繁體中文Chinese (Traditional)
FrançaisFrench
DeutschGerman
日本語Japanese
PortuguêsPortuguese
ItalianoItalian
한국어Korean
РусскийRussian
NederlandsDutch
العربيةArabic
PolskiPolish
हिन्दीHindi
Tiếng ViệtVietnamese
SvenskaSwedish
ΕλληνικάGreek
TürkçeTurkish
ไทยThai
ČeštinaCzech
RomânăRomanian
MagyarHungarian
УкраїнськаUkrainian
IndonesiaIndonesian
DanskDanish
SuomiFinnish
БългарскиBulgarian
עבריתHebrew
NorskNorwegian
HrvatskiCroatian
CatalàCatalan
SlovenčinaSlovak
LietuviųLithuanian
SlovenščinaSlovenian
СрпскиSerbian
EestiEstonian
LatviešuLatvian
فارسیPersian
മലയാളംMalayalam
தமிழ்Tamil
اردوUrdu
Wyszukiwanie...
SoBrief
Community Building on the Web

Community Building on the Web

Przekształć niewielkie spotkanie w internecie w zaufaną społeczność, którą członkowie współtworzą i podtrzymują.
autor: Amy Jo Kim 1999 380 stron
3.68
101 ocen
Słuchaj
Immersyjne
V2.3
Amazon Kindle Audible
Wypróbuj pełny dostęp przez 3 dni
Odblokuj słuchanie i więcej!
Kontynuuj

Kluczowe wnioski

Buduj rusztowanie społeczne wokół potrzeb ważnych zarówno dla członków, jak i właścicieli

Zacznij od rzeczywistej potrzeby. Społeczność to coś więcej niż publiczność zgromadzona wokół treści. To grupa ludzi, których łączy coś istotnego i którzy z czasem mogą się nawzajem poznawać. Kim nazywa projekt wspierający te relacje „rusztowaniem społecznym” (Social Scaffolding): tworzą je cele, miejsca, tożsamości, role, zasady, wydarzenia, rytuały i grupy, dzięki którym społeczność może się kształtować.

Jasno określ, na czym polega wymiana. Członkowie potrzebują powodu, by wracać, a właściciele — odpowiedniego zwrotu z inwestycji, niezależnie od tego, czy inwestują pieniądze, czas czy dobrą wolę. GeoCities rozwijało się, pomagając niedoświadczonym użytkownikom Internetu tworzyć strony domowe i zaspokajając praktyczną potrzebę w przyjaznym otoczeniu. Ćwiczenie planistyczne może ujawnić, w czym potrzeby członków pokrywają się z celami właścicieli, a w czym są z nimi sprzeczne.

Analiza

Uderza tu nacisk na to, że wartość społeczności musi być obopólna, a nie mierzona wyłącznie ruchem czy przychodami. Przypomina to projektowanie uwzględniające interesariuszy: usługa przetrwa, jeśli jej korzyści będą czytelne zarówno dla uczestników, jak i sponsorów. Napięcie jest jednak realne. Cel biznesowy, taki jak maksymalizacja liczby odsłon, może kolidować z pragnieniem członków, by stworzyć niewielką, opartą na zaufaniu przestrzeń. Nazwanie tego konfliktu na wczesnym etapie go nie rozwiąże, ale da zespołowi podstawę do świadomych kompromisów, zamiast po cichu definiować sukces przez pryzmat najłatwiejszego do zmierzenia wskaźnika.

Pozwól małej społeczności rozwijać się dzięki informacjom zwrotnym, a nie hucznym premierom

Zacznij od zalążka. Kim opowiada się za skoncentrowanym początkiem zamiast budowania od razu kompletnego cyfrowego miasta. WELL rozpoczęło działalność z dziesięcioma publicznymi obszarami dyskusyjnymi, a GeoCities — z sześcioma dzielnicami i podstawowym narzędziem do tworzenia stron domowych. Oba serwisy mogły się rozwijać w miarę ujawniania się rzeczywistych potrzeb członków. Dzięki temu puste przestrzenie nie sprawiają, że młoda społeczność wydaje się opuszczona, a koszty inwestowania w funkcje, z których nikt nie korzysta, pozostają ograniczone.

Pozostaw otwartą pętlę informacji zwrotnej. Rozwój powinien odpowiadać na zmieniające się potrzeby. Zbieraj opinie w rozmowach — przez e-mail, wywiady, ankiety i dyskusje — a następnie zestawiaj je z danymi o zachowaniach, takimi jak frekwencja, publikowanie wpisów czy czas spędzony w różnych obszarach. Informuj członków o wprowadzanych zmianach i stopniowo dawaj im większy wpływ na kulturę oraz działanie społeczności.

Analiza

To praktyczna odmiana projektowania iteracyjnego, z istotnym społecznym akcentem: informacja zwrotna służy nie tylko ulepszaniu produktu, lecz także współdzieleniu odpowiedzialności za niego. Rozróżnienie między tym, co ludzie mówią, a tym, co robią, jest przydatne, ale dane o zachowaniach mogą wprowadzać w błąd. Zatłoczony czat może świadczyć o ciekawości, a nie o poczuciu przynależności; cicha grupa wsparcia wciąż może być cenna dla jej uczestników. Dobre decyzje łączą liczby z kontekstem, zwłaszcza gdy osoby, których dotyczą najbardziej, nie są najgłośniejszymi ani najaktywniejszymi użytkownikami.

Stwórz miejsca do rozmów, a potem uporządkuj je zgodnie ze sposobem myślenia członków

Społeczność tworzy się dzięki rozmowie. Miejscem spotkań może być lista mailingowa, forum dyskusyjne, czat, gra lub wirtualny świat. Narzędzie powinno pasować do aktywności: e-mail sprawdza się w grupach, które już z niego korzystają, i w rozmowach rozciągniętych w czasie; fora zachowują kontekst i archiwum; czat zapewnia bezpośredniość i dobrze sprawdza się podczas zaplanowanych spotkań. Sam nieprzerwany strumień treści nie pozwala publiczności nawiązywać relacji.

Zadbaj o intuicyjną mapę. Porządkuj te miejsca według kategorii, geografii lub znanych struktur medialnych, wybierając system, po którym członkowie potrafią się poruszać i który mogą rozwijać. Kategorie produktów w serwisie eBay pomagają kupującym przeglądać oferty, a sprzedającym wystawiać przedmioty. AncientSites wykorzystywał miasta o nazwach historycznych, by miłośnicy historii mogli znaleźć miejsce odpowiadające ich zainteresowaniom. Wraz z rozwojem społeczności coraz większego znaczenia nabierają mapa serwisu i funkcja wyszukiwania.

Analiza

Przydatne pytanie projektowe nie brzmi po prostu: które narzędzie ma najwięcej funkcji? Chodzi o to, które z nich ułatwia pożądane zachowania społeczne. Wiąże się to z pojęciem afordancji: narzędzie zachęca do pewnych działań, a inne utrudnia. Czat sprzyja szybkiej wymianie, ale słabo nadaje się do archiwizowania; forum może utrwalać wiedzę, lecz podczas wydarzenia na żywo sprawiać wrażenie powolnego. Rada książki, by dobierać strukturę z perspektywy członka, pozostaje słuszna, choć metafora przyjazna jednej grupie może dezorientować inną. Sprawdź mapę serwisu z udziałem osób, które dopiero do niego dołączyły.

Zapewnij tożsamość trwałą na tyle, by budować zaufanie, lecz przejrzystą na tyle, by chronić prywatność

Nadaj tożsamości kontekst. Profil zapisuje informacje o członku i jego uczestnictwie. Kim rozróżnia profil systemowy (System Profile), czyli informacje śledzone przez usługę; profil osobisty (Personal Profile), czyli to, co członek może zobaczyć na swój temat; oraz profil publiczny (Public Profile), czyli to, co widzą inni członkowie. Stała nazwa użytkownika pozwala rozpoznawać się nawzajem przy kolejnych wizytach i łączyć aktywność na forach, czacie i w innych narzędziach.

Zasłuż na prawo do poznawania informacji. Profile mogą zawierać informacje o zainteresowaniach, wkładzie w społeczność, przynależności do grup i reputacji. W serwisie eBay opinie członków o zakończonych transakcjach pomagały kupującym ocenić, komu można zaufać. Rejestracja nie powinna jednak wymagać niepotrzebnych danych osobowych, a członkowie powinni wiedzieć, jakie informacje są zbierane, które są publiczne i jak będą wykorzystywane. Zaufanie zależy od dotrzymywania obietnic dotyczących prywatności, a nie tylko od ich publikowania.

Analiza

Profil jest zarówno narzędziem społecznym, jak i skupiskiem władzy: może pomóc członkom oceniać siebie nawzajem, a jednocześnie umożliwia platformie obserwowanie ich i klasyfikowanie. Z tego podwójnego charakteru wynika, że zgoda i kontrola są niezbędne, a nie jedynie ozdobne. Oceny reputacji mogą zmniejszać niepewność przy transakcjach, ale sprowadzają złożone doświadczenia do prostych osądów i mogą być niesprawiedliwe, gdy ginie kontekst. Najbardziej uzasadnione systemy czynią tożsamość użyteczną, nie udając, że jest pełnym obrazem człowieka, oraz pozwalają członkom rozumieć i korygować informacje wpływające na to, jak widzą ich inni.

Prowadź członków od ciekawskich gości przez uczestników i liderów aż po strażników kultury społeczności

Uwzględnij różne potrzeby. Cykl życia członka społeczności (Membership Life Cycle) to model Kim opisujący zmiany w zaangażowaniu w miarę coraz większego uczestnictwa. Gość potrzebuje wprowadzenia; początkujący — instrukcji; stały uczestnik — powodów, by pozostać zaangażowanym; lider — uprawnień i wsparcia; starszy stażem członek może dzielić się wiedzą i historią społeczności. To role, między którymi ludzie mogą przechodzić, a nie niezmienne typy osobowości.

Zadbaj o przejścia między rolami. Widoczna strefa powitalna może odpowiadać na podstawowe pytania, pokazywać mapę serwisu i wyjaśniać, jak brać udział w życiu społeczności. Wiadomość powitalna, dyskusja dla nowych osób lub przestrzeń do ćwiczeń mogą pomóc początkującym uczyć się bez obawy przed kompromitacją. Społeczność powinna też oferować doświadczonym członkom sensowne sposoby wnoszenia wkładu. Celem nie jest przekształcenie każdego gościa w lidera, lecz sprawienie, by każdy poziom uczestnictwa był zrozumiały i wartościowy.

Analiza

Ten model jest przydatny, bo traktuje wdrażanie nowych osób i utrzymywanie zaangażowania jako odrębne problemy projektowe. Nowicjusz, który nie potrafi znaleźć wejścia, potrzebuje czegoś innego niż weteran, który czuje, że nie ma już nic do zrobienia. Model kieruje też uwagę na przekazywanie wiedzy: doświadczeni członkowie mogą ujawniać nowym osobom niepisane normy. Nie należy jednak brać tego układu za uniwersalną drabinę. Niektórzy wolą uczestniczyć po cichu, przechodzić między rolami albo odejść, gdy znajdą to, czego potrzebują. Zdrowa społeczność umożliwia głębsze zaangażowanie, nie uznając go za jedyny pomyślny rezultat.

Zapewnij liderom społeczności szkolenie, widoczne uprawnienia i jasną ścieżkę wsparcia

Traktuj przywództwo jak program. Liderzy mogą witać nowych członków, prowadzić dyskusje, odpowiadać na pytania, uczyć, koordynować wydarzenia lub egzekwować standardy. Piramida przywództwa (Leadership Pyramid) opisuje szeroki zakres ról — od zaangażowanych stałych uczestników, przez wolontariuszy i pracowników, aż po personel pełnoetatowy. Rytuał przywództwa (Leadership Ritual) to proces wybierania, szkolenia i przyjmowania oficjalnych liderów. Potrzebują oni jasnych obowiązków, przydatnych narzędzi, prywatnego miejsca do konsultacji między sobą oraz przełożonego, który potrafi rozwiązywać problemy wykraczające poza ich uprawnienia.

Władza wymaga przygotowania. Gdy Ultima Online wprowadziła wolontariuszy — doradców z ograniczonym przeszkoleniem, niektórzy z nich niesprawiedliwie wykorzystywali nowe uprawnienia, podważając zaufanie członków. Dla porównania, Slashdot przydzielał czasowe obowiązki moderacyjne odpowiednio wykwalifikowanym członkom, dzięki czemu wraz ze wzrostem liczby wpisów serwis mógł rozdzielać pracę redakcyjną. Oba przykłady wskazują na tę samą konieczność: starannie dobieraj ludzi, wyjaśniaj oczekiwania i monitoruj sposób korzystania z uprawnień.

Analiza

Przedstawiony tu projekt przywództwa uwzględnia klasyczny problem organizacyjny: władza bez rozliczalności staje się arbitralna, a odpowiedzialność bez uprawnień — frustrująca. Jasna ścieżka eskalacji pomaga liderom działać konsekwentnie i wiedzieć, kiedy poprosić o pomoc. Moderacja prowadzona przez członków może też zwiększyć legitymizację decyzji, bo nie podejmuje ich wyłącznie odległy personel. Wolontariat nie jest jednak bezkosztowy. Wymaga uznania, określenia granic i uważnej oceny, czy nieodpłatne role nie zastępują pracy, za którą należałoby płacić. Stabilny program wspiera liderów jako ludzi, a nie traktuje ich jak tani system operacyjny.

Spisz zasady odpowiadające kulturze społeczności, egzekwuj je sprawiedliwie i zmieniaj z udziałem członków

Jasno określ oczekiwania. Cykl etykiety społecznościowej (Etiquette Cycle) to ciągły proces tworzenia standardów społeczności, ich egzekwowania i zmieniania w miarę rozwoju grupy. Przydatne dokumenty to umowa członkowska, wytyczne dotyczące zachowania i polityka prywatności. Powinny wyjaśniać takie kwestie jak tożsamość, dopuszczalne zachowania, własność treści oraz sposób rozpatrywania skarg. Grupa wsparcia lub przestrzeń dla młodzieży może wymagać dodatkowych lokalnych zasad.

Połącz zasady z narzędziami. Listy ignorowanych i prywatne przestrzenie mogą pomóc członkom radzić sobie z codziennymi tarciami, ale nie zastąpią sprawiedliwego egzekwowania zasad. Standardy dyskusji CNN kładły nacisk na rozmowy skupione na temacie; WELL przyjmowało bardziej liberalne podejście do debat. Niezależnie od panującej kultury członkowie muszą wiedzieć, jak zasady działają w praktyce. Opinie członków i liderów mogą ujawnić niejasne lub nieaktualne polityki, a wyjaśnienia decyzji pomagają podtrzymywać zaufanie.

Analiza

Zasady nie tylko zapobiegają zakłóceniom. Informują, na jaki rodzaj niezgody grupa może sobie pozwolić i czyje bezpieczeństwo jest ważne. Wiąże się to ze sprawiedliwością proceduralną: ludzie częściej akceptują nieprzyjemną decyzję, jeśli proces jest jasny i stosowany konsekwentnie. Udział członków może poprawić zasady, ale konsultacje nie oznaczają obietnicy rządów większości. Właściciele i menedżerowie nadal ponoszą odpowiedzialność za decyzje. Kluczowym zabezpieczeniem jest uczciwość w kwestii tego, kto decyduje, jakie dowody mają znaczenie i jak członkowie mogą zakwestionować błędy.

Organizuj cykliczne wydarzenia, by tworzyć nawyki, a rytuały — by budować wspólną pamięć grupy

Wyznaczaj powody do powrotu. Wydarzenia gromadzą członków w określonym czasie i miejscu. Kim dzieli je na spotkania, takie jak czaty grup wsparcia; występy, takie jak wywiady lub zajęcia; oraz konkursy, takie jak zawody czy turnieje. Znaczenie mają planowanie, prowadzenie i działania po wydarzeniu: publikuj harmonogram, wyznaczaj przeszkolonych prowadzących, przygotuj się na zakłócenia i później udostępniaj transkrypcje lub wyniki. Regularne spotkania pomagają członkom budować relacje dzięki wielokrotnym kontaktom.

Dopasuj wydarzenia do społeczności. Community Challenge serwisu iVillage łączyło cotygodniowe spotkania, wskazówki ekspertów i dłuższy wspólny projekt dotyczący praktycznej zmiany w życiu. Pokazuje to, jak można łączyć różne formaty, jeśli służy to potrzebom członków. Nie dodawaj wydarzeń tylko dlatego, że platforma ułatwia ich organizację. Obserwuj frekwencję i słuchaj uczestników; nawet dobrze przeprowadzone spotkanie, którego członkowie nie potrzebują, jest zmarnowanym wysiłkiem.

Analiza

Regularne wydarzenia tworzą coś, co badacze zachowań nazywają strukturą czasową: ludzie wiedzą, kiedy się pojawić i jakiego rodzaju interakcji oczekiwać. Powtarzalność obniża społeczny koszt powrotu, a wspólna aktywność daje rozmowie naturalny temat. Przykład iVillage jest szczególnie udany, ponieważ uczestnicy wspólnie nad czymś pracują, zamiast jedynie oglądać wystąpienie gościa. Sama frekwencja pozostaje jednak słabą miarą wartości. Wrażliwe grupy mogą być niewielkie z założenia, a wydarzenie może mieć ogromne znaczenie dla obecnych, nie przynosząc imponujących liczb.

Upamiętniaj osobiste kamienie milowe i wspólne święta, by członkowie społeczności internetowej czuli się dostrzeżeni i związani z innymi

Uznanie sprawia, że przynależność staje się widoczna. Rytuały to powtarzane, znaczące działania, które pomagają członkom przechodzić przez zmiany i pamiętać o tym, co społeczność ceni. Powitanie, życzenia urodzinowe, świętowanie pory roku lub obrzęd przejścia mogą zamienić zwykłą interakcję we wspólne doświadczenie. Społeczności mogą też upamiętniać rocznicę swojego powstania i zapraszać członków do dzielenia się opowieściami, tradycjami lub pomysłami na wydarzenia.

Zostaw miejsce także na żałobę. Gdy gracz Ultima Online znany jako Sir Death zginął w wypadku motocyklowym, inni gracze poprosili obsługę gry o stworzenie miejsca pamięci. Pracownicy umieścili nagrobek i delfina nazwanego na jego cześć; gracze odwiedzali to miejsce i zostawiali dary. Takie gesty pokazały, że relacje zawiązane w grze miały znaczenie. Personalizacja nadal wymaga jednak taktu: nieoczekiwane wykorzystanie prywatnych informacji może być odbierane jako naruszenie prywatności, dlatego uczestnictwo w niektórych rytuałach powinno być dobrowolne.

Analiza

Rytuały pomagają grupom zachowywać pamięć przez dłuższy czas, zwłaszcza gdy członkowie nie dzielą fizycznej przestrzeni. Miejsce pamięci lub coroczne święto dają ludziom wspólny sposób uznania straty, ciągłości i zmiany. Historia Sir Death wyraźnie pokazuje, że w środowisku cyfrowym mogą powstawać relacje o poważnym znaczeniu emocjonalnym, a nie tylko swobodne kontakty. Rytuały mają jednak swoją granicę: uznanie może przerodzić się w nadzór, gdy platforma wykorzystuje dane osobowe bez pozwolenia. Najbardziej pełen szacunku projekt zaprasza do udziału w znaczący sposób, ale nie czyni go obowiązkiem, i pozostawia członkom decyzję, które części ich życia należą do przestrzeni publicznej.

Pozwól grupom prowadzonym przez członków rozkwitać, nie rezygnując z szerszego celu społeczności

Podgrupy przywracają poczucie bliskości. Wraz z rozwojem społeczności członkowie o wspólnych zainteresowaniach mogą tworzyć kluby, komitety, gildie lub grupy wsparcia. Podgrupy zapewniają mniejsze otoczenie, w którym ludzie mogą budować bliższe relacje, i pomagają większej społeczności dostosować się do zainteresowań, których założyciele nie przewidzieli. Zapewnij im odpowiednie miejsca spotkań, profile grup, narzędzia komunikacji i wsparcie dla liderów.

Wybierz odpowiedni poziom struktury. Tworzenie grup w Yahoo Clubs było łatwe, co zaowocowało wieloma grupami, w tym nieaktywnymi lub nakładającymi się na siebie. AncientSites wymagało, by zgłaszająca się grupa liczyła co najmniej pięć osób, a proponowane grupy podlegały ocenie pod kątem zgodności z serwisem i jakości. Pierwsze podejście zachęcało do szybkich eksperymentów, drugie sprzyjało koncentracji i nadzorowi. Niezależnie od przyjętej polityki jasno określ oczekiwania, doceniaj przydatne grupy i zaplanuj, co robić z przestrzeniami, które stają się nieaktywne. Grupy mogą wzmacniać lojalność, ale członkowie mogą przywiązać się do nich bardziej niż do całego serwisu.

Analiza

Podgrupy rozwiązują rzeczywisty problem związany ze skalą: pozwalają zachować bliskość małego kręgu wewnątrz dużej sieci. Są też formą eksperymentu, ujawniającą zainteresowania, których centralny zespół mógł nie przewidzieć. Kompromis dotyczy zarządzania. Nadmierna kontrola może tłumić przydatne inicjatywy, a nieograniczona swoboda tworzenia grup może zapełnić katalog pustymi pokojami. Odpowiednia równowaga zależy od celu społeczności i możliwości moderowania. Co najważniejsze, liderzy grup potrzebują zarówno autonomii, jak i sposobu zgłaszania problemów, tak by lokalna tożsamość mogła rozwijać się bez utraty odpowiedzialności wobec szerszej społeczności.

Analiza

Najważniejszym wkładem Kim jest ujmowanie społeczności internetowej jako zaprojektowanego środowiska społecznego, a nie zestawu funkcji oprogramowania. Dziewięć strategii opisanych w książce łączy doświadczenia jednostek ze strukturą organizacyjną: określony cel ukierunkowuje wybór miejsc spotkań; profile zapewniają kontekst; role i przywództwo rozdzielają pracę; zasady wyznaczają granice; a cykliczne wydarzenia, rytuały i podgrupy dają członkom powody do powrotu. Projekt działa najlepiej, gdy jego elementy wzajemnie się wzmacniają. Profil, który odnotowuje przydatny wkład, sprzyja na przykład docenianiu; praktyki doceniania mogą zachęcać do uczestnictwa; a uczestnictwo może wyłonić liderów pomagających nowym członkom.

Ramy te zawierają także ważną teorię skali. Rozwój nie polega wyłącznie na dodawaniu użytkowników lub treści. Zmienia system społeczny: nowi członkowie mogą przytłoczyć stałych uczestników, nieformalne normy trudniej przekazywać dalej, a grupy tworzone przez członków mogą konkurować z organizacją centralną o lojalność. Odpowiedzią Kim jest struktura adaptacyjna: zacznij wąsko, nieustannie słuchaj i przekazuj członkom coraz większą odpowiedzialność w miarę dojrzewania społeczności. To przekonująca alternatywa dla założenia, że scentralizowany zarząd może z góry zaplanować każdy rezultat społeczny.

Książka wyrasta z realiów ówczesnego Internetu, dlatego wiele wymienionych platform i rozwiązań technicznych ma dziś znaczenie historyczne, a nie stanowi aktualnych rekomendacji. Jej trwała wartość leży gdzie indziej: tożsamość, zaufanie, moderacja, uczestnictwo i pamięć społeczna nadal są problemami projektowymi, nawet jeśli zmienia się interfejs. Niektóre twierdzenia wymagają też współczesnego zastrzeżenia. Trwalsza tożsamość może sprzyjać rozliczalności, ale anonimowość może być niezbędna osobom narażonym na zagrożenia. Większa aktywność nie musi oznaczać silniejszych relacji, a większe zaangażowanie członków może przerodzić się w nieodpłatną pracę, jeśli organizacje czerpią z niego korzyści, nie dzieląc się władzą ani zasobami.

Najlepiej więc potraktować tę książkę nie jako uniwersalny plan działania, lecz jako metodę diagnozy. Zastanów się, jakiej potrzebie służy społeczność, jakiego rodzaju interakcji wymaga jej zaspokojenie, kto wykonuje potrzebną pracę, jak członkowie mogą wpływać na decyzje i co się dzieje, gdy grupa się zmienia. Odpowiedzi powinny kształtować narzędzia, zasady i rytuały. O jakości projektu społeczności nie świadczy obecność każdej możliwej funkcji, lecz to, czy jego struktura społeczna pomaga ludziom się odnaleźć, bezpiecznie uczestniczyć i dostrzegać, że ich obecność ma znaczenie.

Podsumowanie w 30 sekund
Silne społeczności internetowe odpowiadają na rzeczywistą potrzebę wspólną dla członków i właścicieli. Zacznij od małej skali, a następnie wykorzystuj opinie członków i obserwowane zachowania, by decydować, co rozwijać dalej. Trwała tożsamość sprzyja zaufaniu, a jasne zasady dotyczące prywatności chronią członków. Nowi uczestnicy potrzebują wskazówek, a liderzy — szkolenia, uprawnień i wsparcia. Sprawiedliwe zasady, cykliczne wydarzenia i grupy prowadzone przez członków pomagają pogłębiać relacje w miarę rozwoju społeczności.
Zawiera spoilery

Ostatnia aktualizacja:

Zgłoś problem

Podsumowanie recenzji

3.68 z 5
Średnia z 101 ocen z Goodreads i Amazon.

Community Building on the Web zbiera zróżnicowane recenzje, a jej średnia ocena wynosi 3,67/5. Czytelnicy doceniają przedstawione w niej zasady i strategie budowania społeczności internetowych, uznając je za nadal aktualne. Wielu zauważa jednak, że omawiane przykłady i technologie są przestarzałe, co ogranicza obecne zastosowanie książki. Niektórzy recenzenci sugerują, że przydatne byłoby zaktualizowane wydanie. Mimo upływu lat książka wciąż jest uważana za pomocną w zrozumieniu podstaw budowania społeczności internetowych, a jej dziewięć strategii projektowania chwali się za ponadczasowy charakter.

Twoja ocena:
4.21
193 ocen
Chcesz przeczytać całą książkę?

Słowniczek

rusztowanie społeczne (Social Scaffolding)

Struktury wspierające życie społeczności

Określenie Kim na architektoniczne podejście do projektowania społeczności. Łączy ono cel, miejsca spotkań, tożsamość członków, role, przywództwo, etykietę, wydarzenia, rytuały i podgrupy. Elementy te wspierają relacje i można je dostosowywać w miarę rozwoju społeczności, zamiast traktować ją jako zbiór niezależnych funkcji technicznych.

cykl życia członka społeczności

Etapy zaangażowania członków

Model opisujący zmieniający się poziom uczestnictwa w społeczności. Przedstawia drogę od odwiedzających i nowych członków, przez regularny udział, aż po przywództwo, a zarazem uwzględnia długoletnich członków, którzy zachowują i przekazują wiedzę o społeczności. Model pomaga projektantom przewidywać różne potrzeby, takie jak wprowadzenie dla nowych osób i wartościowa odpowiedzialność dla doświadczonych członków.

piramida przywództwa

Poziomy przywództwa w społeczności

Ramy pomagające rozważyć różne osoby wspierające funkcjonowanie społeczności — od zaangażowanych uczestników, przez wolontariuszy i współpracowników kontraktowych, po pracowników etatowych. Role różnią się wynagrodzeniem, zakresem władzy i odpowiedzialnością. Ramy te zachęcają twórców społeczności do planowania obsady i wsparcia pracy przywódczej w miarę rozwoju organizacji.

rytuał przywództwa

Proces przygotowywania liderów

Sekwencja działań, w ramach której społeczność wybiera, szkoli i wita oficjalnych liderów. Może obejmować weryfikację kandydatów, naukę zasad i umiejętności, przydzielenie mentora oraz publiczne wyróżnienie osób, które pomyślnie przeszły rekrutację. Proces pomaga nowym liderom zrozumieć ich obowiązki i sprawia, że zmiana ich statusu staje się widoczna dla całej społeczności.

cykl etykiety społecznościowej

Tworzenie, egzekwowanie i aktualizowanie zasad

Model Kim służący utrzymywaniu standardów społeczności poprzez trzy nieustające działania: tworzenie zasad, egzekwowanie ich i aktualizowanie w miarę zmiany potrzeb. Traktuje politykę jako stały element zarządzania społecznością. Pisemne umowy i wytyczne określają oczekiwania, a opinie członków i konsekwentne egzekwowanie zasad pomagają zachować ich aktualność i wiarygodność.

profil systemowy

Informacje gromadzone przez serwis

Pełny zbiór informacji o członku przechowywanych przez społeczność. Może obejmować dane konta, deklarowane zainteresowania, preferencje, aktywność i historię uczestnictwa. Profil systemowy wspiera takie funkcje jak personalizacja i prowadzenie dokumentacji, ale rodzi też pytania o prywatność: jakie dane są gromadzone, kto może je zobaczyć i jak są wykorzystywane.

profil osobisty

Prywatny widok konta członka

Widok informacji profilowych dostępny samemu członkowi. Może obejmować dane konta, preferencje, dane osobowe i ustawienia, z których część może być również widoczna dla innych osób. Pozwala członkom sprawdzać i aktualizować swoje informacje, a także odróżniać prywatne dane od informacji udostępnianych publicznie.

profil publiczny

Informacje widoczne dla członków

Informacje o członku widoczne dla innych osób w społeczności. W zależności od serwisu mogą obejmować zainteresowania, przynależność do grup, wkład, wyróżnienia lub reputację. Profile publiczne pomagają członkom odnajdywać się nawzajem i interpretować aktywność, powinny jednak ujawniać wyłącznie informacje jasno objaśnione przez społeczność, których udostępnienie członek zaakceptował.

trzecie miejsce (Great Good Place)

Nieformalne publiczne miejsce spotkań

Termin, który Kim zaczerpnęła od Ray Oldenburg, określający przyjazne, neutralne miejsce poza domem i pracą, w którym ludzie mogą się spotykać, odpoczywać i rozmawiać. W społeczności internetowej taką funkcję może pełnić pokój rozmów, forum lub inna przestrzeń publiczna, jeśli członkowie mogą ją łatwo znaleźć i wiedzą, co się w niej dzieje.

FAQ

O czym jest Community Building on the Web?

  • Skupienie na społecznościach internetowych: Książka zgłębia dynamikę tworzenia udanych społeczności internetowych, podkreślając znaczenie interakcji społecznych i wspólnych celów.
  • Ponadczasowa dynamika społeczna: Zwraca uwagę, że społeczności fizyczne i wirtualne łączy podobna dynamika społeczna, kluczowa dla budowania relacji między członkami.
  • Praktyczne strategie: Amy Jo Kim przedstawia praktyczne strategie i wytyczne projektowe służące tworzeniu angażujących i trwałych środowisk internetowych.

Dlaczego warto przeczytać Community Building on the Web?

  • Wiedza ekspercka: Amy Jo Kim, mająca ponad dziesięć lat doświadczenia, oferuje cenne spostrzeżenia każdemu, kto interesuje się budowaniem społeczności internetowych.
  • Kompleksowe ramy: Książka przedstawia ramy pozwalające zrozumieć dynamikę społeczności i uniknąć typowych pułapek.
  • Przykłady z życia: Zawiera studia przypadków udanych społeczności internetowych, ilustrujące praktyczne zastosowania omawianych koncepcji.

Jakie są najważniejsze wnioski z Community Building on the Web?

  • Dziewięć strategii projektowania: Książka przedstawia strategie takie jak określenie celu, tworzenie profili członków i promowanie wydarzeń.
  • Cykl życia członka społeczności: Opisuje role członków — od odwiedzających po nestorów — oraz sposoby wspierania ich przejść między nimi.
  • Rusztowanie społeczne: Podkreśla znaczenie struktur i systemów wsparcia, które pomagają społecznościom rozwijać się i rozkwitać.

Czym jest cykl życia członka społeczności w Community Building on the Web?

  • Pięć etapów: Cykl obejmuje odwiedzających, początkujących, stałych uczestników, liderów i nestorów, z których każdy pełni odrębną rolę.
  • Ewolucja ról: W miarę większego zaangażowania członkowie przechodzą przez kolejne etapy, zyskując odpowiedzialność i wpływ.
  • Wspierające środowisko: Twórcy społeczności powinni tworzyć warunki sprzyjające takim przejściom i dbać o to, by nowi uczestnicy czuli się mile widziani.

Jak Community Building on the Web definiuje udaną społeczność?

  • Jasny cel: Udana społeczność realizuje jasno określony cel zgodny z potrzebami członków i dążeniami właścicieli.
  • Zaangażowanie i interakcje: Sprzyja wartościowym interakcjom, dzięki którym członkowie mogą budować relacje i poczucie przynależności.
  • Zdolność adaptacji: Udane społeczności ewoluują, by odpowiadać na zmieniające się potrzeby członków i zmiany otoczenia.

Jakie dziewięć strategii projektowania przedstawiono w Community Building on the Web?

  • Określenie celu: Jasno opisz cel społeczności, by ukierunkować jej rozwój i przyciągnąć odpowiednich członków.
  • Tworzenie miejsc spotkań: Buduj przestrzenie, w których członkowie mogą wchodzić ze sobą w interakcje.
  • Rozwijanie profili członków: Zachęcaj do rozwijania profili, aby budować zaufanie i ułatwiać nawiązywanie kontaktów.

Jaką rolę odgrywają profile w Community Building on the Web?

  • Tożsamość i kontekst: Profile dostarczają kontekstu na temat członków, pomagając innym zrozumieć ich wkład.
  • Zaufanie i odpowiedzialność: Wspierają zaufanie, przedstawiając historię uczestnictwa, która pomaga podejmować decyzje.
  • Dynamiczne interakcje: Profile zmieniają się z upływem czasu, odzwierciedlając aktywność i osiągnięcia oraz wzmacniając zaangażowanie.

Jak według Community Building on the Web witać nowych uczestników?

  • Rytuał członkostwa: Wprowadź rytuały, takie jak powitalne e-maile, upominki i zaproszenia na wydarzenia.
  • Wycieczki z przewodnikiem: Organizuj oprowadzanie lub specjalne spotkania tematyczne, by pomóc nowym uczestnikom poznać społeczność i poczuć się swobodnie.
  • Wspierające środowisko: Stwórz atmosferę, w której nowi uczestnicy mogą zadawać pytania i otrzymywać pomoc.

Jakie role przywódcze omówiono w Community Building on the Web?

  • Osoby udzielające wsparcia: Liderzy, którzy odpowiadają na pytania członków i pomagają rozwiązywać ich problemy.
  • Gospodarze i osoby witające: Prowadzą działania i witają nowych uczestników, pomagając im włączyć się do społeczności.
  • Koordynatorzy wydarzeń: Planują i organizują wydarzenia, by podtrzymywać zaangażowanie społeczności.

Jak Community Building on the Web sugeruje zarządzać liderami?

  • Wybór i szkolenie: Ustanów procesy wyboru i szkolenia liderów, aby dobrze rozumieli swoje role.
  • Widoczność i dostępność: Zadbaj o to, by liderzy byli widoczni i dostępni, co umacnia ich rolę przewodników.
  • Informacje zwrotne i wsparcie: Utrzymuj kontakt z liderami i wspieraj ich w wypełnianiu obowiązków.

Jakie są najlepsze cytaty z Community Building on the Web i co oznaczają?

  • „Nie da się po prostu stworzyć zżytych grup...”: Podkreśla, że należy tworzyć warunki, w których relacje mogą rozwijać się naturalnie.
  • „Narzędzia, nie zasady.”: Zwraca uwagę na zapewnianie narzędzi do zarządzania interakcjami zamiast stosowania surowych zasad.
  • „Każde znaczące przejście można przekształcić w rytuał.”: Sugeruje celebrowanie ważnych wydarzeń, by umacniać więzi.

Jak twórcy społeczności mogą zadbać o jej skuteczną ewolucję?

  • Mechanizmy zbierania opinii: Wprowadź pętle informacji zwrotnej, by poznawać potrzeby członków i dostosowywać strategie.
  • Monitorowanie zaangażowania: Śledź zaangażowanie, by rozpoznawać trendy i obszary wymagające poprawy.
  • Elastyczne zasady: Bądź otwarty na zmienianie wytycznych na podstawie opinii, by zachować ich aktualność.

O autorze

Amy Jo Kim jest cenioną autorką i ekspertką w dziedzinie budowania społeczności internetowych. Jej książka „Community Building on the Web”, opublikowana ponad 20 lat temu, stała się przełomową pozycją w branży. Podejście Kim skupia się na dziewięciu strategiach projektowania udanych i trwałych społeczności internetowych. Strategie te podkreślają znaczenie jasnego celu, elastycznych miejsc spotkań, wartościowych profili członków i silnego przywództwa. Spostrzeżenia Kim wpłynęły na rozwój wielu platform internetowych i społeczności w mediach społecznościowych. Choć niektóre jej przykłady mogą być nieaktualne, jej podstawowe zasady pozostają istotne w nieustannie zmieniającym się środowisku cyfrowym. Praca Kim pomogła ukształtować sposób, w jaki firmy i organizacje podchodzą do budowania społeczności w internecie.

Pobierz PDF

Aby zachować streszczenie „Community Building on the Web” na później, pobierz bezpłatny plik PDF. Możesz je wydrukować lub przeczytać offline w dogodnym dla siebie momencie.
Pobierz PDF

Pobierz EPUB

Aby przeczytać streszczenie „Community Building on the Web” na czytniku lub w aplikacji, pobierz bezpłatny plik EPUB. Cyfrowy format książki .epub idealnie nadaje się do czytania e-booków na telefonach, tabletach i czytnikach.
Pobierz EPUB
Chcesz przeczytać całą książkę?
Obserwuj
Słuchaj
Główna
Swipe
Biblioteka
Aplikacja
Wypróbuj pełny dostęp przez 3 dni
Słuchaj, dodawaj zakładki i więcej
Porównaj funkcje Darmowy Pro
📖 Czytaj streszczenia
Czytaj nieograniczoną liczbę streszczeń. Darmowi użytkownicy otrzymują 3 miesięcznie
🎧 Słuchaj streszczeń
Słuchaj nieograniczonej liczby streszczeń w 40 językach
—
❤️ Nieograniczone zakładki
Darmowi użytkownicy mają limit 4
—
📜 Nieograniczona historia
Darmowi użytkownicy mają limit 4
—
📥 Nieograniczone pobieranie
Darmowi użytkownicy mają limit 1
—
Harmonogram bez ryzyka
Dziś: Uzyskaj natychmiastowy dostęp
Słuchaj pełnych streszczeń ponad 26 000 książek. To ponad 12 000 godzin audio!
Dzień 2: Przypomnienie o okresie próbnym
Wyślemy Ci powiadomienie, że okres próbny wkrótce się kończy.
Dzień 3: Rozpoczęcie subskrypcji
Opłata zostanie pobrana 25 lis,
anuluj w dowolnym momencie wcześniej.
Consume 2.8× More Books
2.8× więcej książek Słuchanie Czytanie
Nasi użytkownicy nas kochają
1M+ czytelników
Trustpilot Rating
TrustPilot
4.6 Doskonały
Ta strona to prawdziwa rewolucja. Czytam streszczenia książek szybciej niż kiedykolwiek. Bardzo, bardzo polecam.
— Dave G
Warte mojego czasu i pieniędzy, naprawdę dobrze zrobione. Nigdy nie widziałem tak dobrych streszczeń na innych stronach. Bardzo pomocne!
— Em
Gorąco polecam!! Fantastyczna usługa. Idealna dla tych, którzy chcą czegoś więcej niż zajawka, ale nie potrzebują wszystkich szczegółów pełnego audiobooka.
— Greg M
Oszczędź 62%
Roczny
$119.88 $44.99/rok/rok
$3.75/mies.
Miesięczny
$9.99/mies.
Rozpocznij 3-dniowy darmowy okres próbny
3 dni za darmo, potem $44.99/rok. Anuluj w dowolnym momencie.
Unlock a world of fiction & nonfiction books
Ponad 26 000 książek w cenie 2 książek
Przeczytaj dowolną książkę w 10 minut
Odkrywaj nowe książki jak na Tinderze
Zamów dowolną książkę, jeśli nie ma jeszcze streszczenia
Czytaj więcej książek niż ktokolwiek, kogo znasz
Aplikacja nr 1 dla miłośników książek
Lifelike & immersive summaries
30-dniowa gwarancja zwrotu pieniędzy
Pobieraj streszczenia w formatach EPUB i PDF
Anuluj w każdej chwili kilkoma kliknięciami

Dlaczego tylko jedno streszczenie?

Skaner
Znajdź kod kreskowy do zeskanowania

⭐
⭐
⭐
Mamy dla Ciebie specjalny prezent
Otwórz
Rabat 38%
RABAT DLA CIEBIE
⭐
⭐
⭐
$79.99
$49.99/rok
Tylko $4.16 miesięcznie
Kontynuuj
Wystarczą 2 kliknięcia, by zacząć. Rezygnacja jest bardzo prosta
Ustawienia
Ogólne
Widget
Ładowanie...