Belangrijkste inzichten
1. De overheid is niet beperkt door inkomsten zoals een huishouden
Oom Sam hoeft niet eerst geld te verzamelen voordat hij kan uitgeven. Wij anderen wel.
De overheid als valuta-uitgever. In tegenstelling tot huishoudens of bedrijven is de federale overheid de uitgever van de valuta, niet slechts een gebruiker. Dit fundamentele verschil betekent dat de overheid nooit “zonder geld kan komen te zitten” zoals een huishouden dat kan.
Volgorde van uitgaven en belastingen. In werkelijkheid geeft de overheid eerst uit en heft daarna belastingen. Dit wordt weergegeven door het S(TAB)-model: Spend (uitgeven), dan Tax (belasten) en Borrow (lenen). Dit staat haaks op de gangbare opvatting dat belastingen de uitgaven financieren.
Gevolgen voor beleid. Door deze realiteit te begrijpen, ontstaan nieuwe mogelijkheden om maatschappelijke behoeften aan te pakken. In plaats van te vragen “Hoe gaan we dit betalen?”, moeten we vragen “Hebben we de echte middelen om dit te doen?”
2. Tekorten zijn niet per definitie slecht; inflatie is de echte beperking
Voor bewijs van overbesteding, kijk naar inflatie.
Een nieuwe kijk op fiscale verantwoordelijkheid. De omvang van het tekort op zich is niet goed of slecht. Wat telt, is de impact op de reële economie, vooral inflatie.
Inflatie als de ware grens. De uitgaven van de overheid worden niet beperkt door inkomsten, maar door het vermogen van de economie om goederen en diensten te produceren. Overbesteding ontstaat wanneer de economie voorbij haar productieve capaciteit wordt geduwd, wat leidt tot inflatie.
Beleidsgevolgen. Dit inzicht verschuift de focus van willekeurige tekortdoelen naar het beheersen van reële economische uitkomsten. Het suggereert dat er vaak meer ruimte is voor nuttige overheidsuitgaven dan de conventionele wijsheid toestaat.
3. De staatsschuld is geen last voor toekomstige generaties
De staatsschuld vormt helemaal geen financiële last.
De staatsschuld anders bezien. Wat we de staatsschuld noemen, is eigenlijk de som van particuliere besparingen in de vorm van overheidspapier. Het is geen last die we doorgeven, maar een vorm van vermogen.
De unieke positie van de overheid. In tegenstelling tot huishoudens kan de overheid haar verplichtingen altijd nakomen in haar eigen valuta. Ze kan nooit in gebreke blijven zoals Griekenland of andere entiteiten die geen valuta uitgeven.
Beleidsgevolgen. Dit inzicht haalt de valse urgentie weg om “de schuld af te lossen” ten koste van huidige behoeften en investeringen in de toekomst.
4. Overheidstekorten creëren overschotten in de particuliere sector
Oom Sams rode cijfers zijn onze zwarte cijfers!
Sectorale saldi. De economie kan worden verdeeld in drie sectoren: overheid, binnenlandse particuliere sector en buitenlandse sector. Een tekort in de ene sector moet worden gecompenseerd door overschotten in de andere.
Overheidstekorten als privévermogen. Wanneer de overheid een tekort draait, voegt ze financiële activa toe aan de particuliere sector. Dit kan economische groei en particuliere besparingen ondersteunen.
Beleidsgevolgen. Dit inzicht daagt de opvatting uit dat overheidssurplussen altijd wenselijk zijn. Sterker nog, overheidssurplussen kunnen leiden tot tekorten in de particuliere sector en economische instabiliteit.
5. Handelstekorten zijn niet altijd schadelijk voor de economie
Amerika’s handelstekort is eigenlijk een overschot aan “spullen”.
Een nieuwe kijk op handelstekorten. Een handelstekort betekent dat een land meer echte goederen en diensten ontvangt dan het uitzendt. In die zin kan het voordelig zijn.
Wereldwijde valutadynamiek. De rol van de Amerikaanse dollar als wereldreservemunt draagt bij aan aanhoudende handelstekorten, maar biedt ook aanzienlijke voordelen voor de Amerikaanse economie.
Beleidsfocus. In plaats van te blijven hangen in handelstekorten, moet beleid zich richten op volledige werkgelegenheid en eerlijke handelspraktijken die werknemers en het milieu ten goede komen.
6. Sociale zekerheidsprogramma’s zijn financieel houdbaar
Zolang de federale overheid zich verbindt tot de betalingen, kan ze deze programma’s altijd ondersteunen.
Financiële versus reële beperkingen. De uitdaging voor programma’s zoals de AOW en zorgverzekeringen is niet financiële houdbaarheid, maar het garanderen van de reële middelen (zorgverleners, goederen, diensten) om aan toekomstige behoeften te voldoen.
Politieke keuzes, geen financiële noodzaak. Elke bezuiniging of wijziging in deze programma’s is een politieke beslissing, geen financiële vereiste.
Beleidsgevolgen. In plaats van te focussen op trustfondsboekhouding, moeten we plannen maken om te zorgen dat we de benodigde reële middelen hebben om voor onze vergrijzende bevolking te zorgen.
7. Richt je op reële middelen, niet op geldelijke beperkingen
Hoe gaan we het middelen?
Paradigma verschuiving. In plaats van te vragen “Hoe gaan we dit betalen?”, moeten we vragen “Hebben we de echte middelen om dit te doen?” Dit richt de aandacht op wat er werkelijk toe doet voor economie en samenleving.
Echte grenzen. De ware beperkingen zijn zaken als geschoolde arbeid, grondstoffen en ecologische grenzen. Geld is slechts het instrument om deze reële middelen te mobiliseren.
Beleidsgevolgen. Deze denkwijze opent nieuwe mogelijkheden om dringende maatschappelijke behoeften aan te pakken, van gezondheidszorg tot klimaatmitigatie.
8. Een federale baan-garantie kan de economie stabiliseren
De baan-garantie is de MMT-oplossing voor ons chronische banen tekort.
Automatische stabilisator. Een baan-garantie zou fungeren als een krachtige automatische stabilisator, die uitbreidt tijdens economische neergang en krimpt tijdens hoogconjunctuur.
Voordelen voorbij werkgelegenheid. Zo’n programma kan onvervulde gemeenschapsbehoeften aanpakken, een minimumloon garanderen en de onderhandelingspositie van werknemers versterken.
Uitvoering. Het programma wordt federaal gefinancierd maar lokaal uitgevoerd, met focus op banen die de gemeenschap dienen.
9. Modern Monetary Theory (MMT) herdefinieert fiscale verantwoordelijkheid
MMT geeft ons de kracht om een nieuwe politiek en economie te bedenken.
Een nieuw beleidskader. MMT biedt een raamwerk om te begrijpen hoe moderne monetaire systemen werkelijk werken, en daagt lang gekoesterde opvattingen over overheidsfinanciën uit.
Uitgebreide beleidsruimte. Dit inzicht laat zien dat we meer opties hebben om maatschappelijke behoeften aan te pakken dan de conventionele economie suggereert.
Verantwoordelijkheid en beperkingen. MMT pleit niet voor onbeperkte uitgaven, maar voor een nauwkeuriger begrip van de echte economische beperkingen en mogelijkheden.
Samenvatting van recensies
The Deficit Myth krijgt gemengde reacties. Velen prijzen de toegankelijke uitleg van de Moderne Monetaire Theorie (MMT) en de mogelijkheid om het economische denken te veranderen. Voorstanders waarderen Keltons pleidooi voor meer overheidsuitgaven en baanzekerheid. Critici vinden dat het boek complexe kwesties te eenvoudig voorstelt, mogelijke risico’s negeert en een gebrek aan grondige analyse vertoont. Sommigen ervaren de schrijfstijl als herhalend en de toon als betuttelend. Over het geheel genomen zijn lezers het erover eens dat het boek de traditionele economische opvattingen uitdaagt, maar verschillen ze van mening over de geldigheid en uitvoerbaarheid van de voorgestelde ideeën.
Anderen lazen ook
PDF downloaden
EPUB downloaden
.epub is ideaal om e-books te lezen op telefoons, tablets en e-readers.